Konstytucja 3 maja

3 maja tradycyjnie już obchodzimy jedno z najważniejszych świąt narodowych – pamiątkę uchwalenia konstytucji z 1791 r., która była symbolem duchowego odrodzenia narodu boleśnie doświadczonego I rozbiorem i manifestacją jego dążeń do wolności i reform państwa.

Był to problem palący, ponieważ nasz kraj od lat borykał się z wieloma trudnościami wewnętrznymi, słabła też była jego pozycja na arenie międzynarodowej. Słaby król, prywata magnatów bardziej dbających o korzyści własne niż dobro ojczyzny, nieliczne wojsko, wtrącający się w nasze sprawy obcy monarchowie – to wszystko uniemożliwiało właściwe funkcjonowanie państwa i nawoływało do zmian.

Stały się one dziełem obradującego w  1788-1792 Sejmu Czteroletniego zwanego Wielkim, a ściślej mówiąc patriotycznej części posłów i samego króla, którym los kraju nie był obojętny. Ich wysiłek zaowocował nowoczesnym zbiorem praw ujętych w formę konstytucji – pierwszej w Europie i drugiej na świecie ustawie regulującej całokształt życia państwowego.

Choć nie weszła w pełni w życie, do czego przyczyniły się wrogie siły wewnętrzne i zewnętrzne stanowiła próbę naprawy państwa oraz jego wzmocnienia i unowocześnienia. 

Osłabiała pozycję magnatów, nadawała prawa mieszczanom, wzmacniała wojsko oraz zapowiadała poprawę doli chłopów. Nawiązywała do oświeceniowych idei trójpodziału władzy oraz gwarantowała poszanowanie wszystkich wyznań obecnych w Polsce.

Była wielkim sukcesem postępowych elit oraz wielkim dziełem polskiej myśli politycznej 

Dziś wdzięczni naszym przodkom za wielkie dzieło konstytucji 3 Maja pomyślmy z miłością i dumą o naszej ojczyźnie, uczcijmy majowe święto wywieszając flagę lub zanosząc modlitwę o pomyślność naszego kraju.